Αυτός που διαβάζει με όρους ανοχής μπορεί να με διαβάσει, αυτός που διαβάζει με όρους συμμετοχής όχι.
Γ.Λ.

The one that reads with terms of tolerance can read me, the one that reads with terms of attendance can not.

Y.L.

"Poetry is the only adventure that's worthwhile outside itself"
- Yannis Livadas


"Άτη" - Σκόρπια Ποιήματα 2001-2009.

"Άτη" - Σκόρπια Ποιήματα 2001-2009.
Κέδρος (Μάρτιος 2011) Κυκλοφορεί

.

.

Γιάννης Λειβαδάς - Όπως σείστηκε ο νεκρός / Βιβλιοθήκη της Ελευθεροτυπίας 25/9/09

http://www.enet.gr/?i=news.el.texnes&id=85842

Στις δεκαπέντε Αυγούστου γιόρταζε το γάλα της συκιάς. Σαν να λέμε: έχουμε γνώση. Κατέχουμε εκτενώς. Σε αντίθεση με τα κιτάπια. Τα αίματα.

Κοίτα να δεις που έχουμε επίσης γνώση καλή γύρω από την επικράτεια της αυτοκρατορίας της Μεγάλης Βρετανίας ώς την Ινδία, μα τίποτε για την πιο προηγμένη κουλτούρα των ινδικών βασιλείων που τη βάστηξαν.

Μα δεν συντρέχει λόγος να τα χάσει κανείς, αυτή η συντήρηση καταγράφεται με εξαιρετική συνέπεια. Τα ιδρύματα φωτογραφίζουν το κολίβριον και αρρωσταίνουν από τη χάρη. Ρεκλάμες ανθρωπιάς χωρίς ανθρώπους μέσα.

Σπάταλη ακόμη κι αυτή η ερημιά. Αναρωτιέται ο άνθρωπος του πνεύματος, Δεκαπενταύγουστο στην Αθήνα ή στην ιδιωτική του πρωτεύουσα. Πόσο καλά του τα έχουν παραδώσει όλα. Νερό και αλάτι = θάλασσα.

Γύρω στο '14 του περασμένου αιώνα, ο Pound έχανε τον χρόνο του μεταφράζοντας λατινικά επιγράμματα και συντονίζοντας την αισθητική των ασμάτων του, την ώρα που ο Cendrars είχε ήδη ολοκληρώσει το «Πάσχα στη Νέα Υόρκη» και την «Πρόζα του Υπερσιβηρικού». Μα και αργότερα, όταν άρχισαν τα επίσημα αποκαλυπτήρια, κάποιοι άλλοι κατέθεταν κεφαλές στον ντορβά.

Οψόμεθα λοιπόν, ή πολλές Παναγίες ή καμία. Ή λογοτεχνία ή λάφυρα.

Οι τίτλοι αυτού του φιλμ θα πέσουν, κάποια στιγμή. Η πόλη έχει αδειάσει αλλά δεν είναι ήσυχη - ποτέ δεν ησυχάζει η πόλη. Βραδιάζει δίχως αντίδραση. Τα σπουργίτια δημιουργούν σμήνη και σπεύδουν για το άλσος που επέζησε χάρη στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.

Φυσάει μόνο για τις κουρτίνες με τον τρόπο που δεν διαβάζω πια ελληνική ποίηση. Το αντίθετο της μακρηγορίας δεν είναι η συντόμευση. Η μίμηση ενός αδελφάτου κατευνάζει τις ζωντοχήρες. Τη βυζανιά στο έλεος της παραχάραξης του καιρού, της εποχής, της διαμέλισης.

Είτε θα πηδήξω απ' αυτήν είτε θα την περάσω, τη γέφυρα την έχω ερωτευτεί. Αλίμονο στην πατριδογνωσία, η πρωτεύουσα δεν έχει ποτάμια. Εχουμε γνώση. Η νύχτα θα πέσει με νύχτα, όχι με μηνύματα. Κουλούρες τα φίδια πάνω στη συκιά.

Κάθομαι με τον τρόπο που σκέφτομαι σε μια ψάθινη καρέκλα. Το μόνο πράγμα που απαγορεύεται στα μέρη μου είναι η σιχαμιά. Η καλτσοδέτα της δημοκρατίας. Η αλήθεια μάς στέλνει αδιάβαστους.

Η αγάπη μόνο με εσώρουχα. Η μέρα στου ρολογιού τη λησμονιά. Πόσοι θεοί στο ταμείο ανεργίας. Η νύχτα κάνει αυλακιές, ουλές, και ανοίγει παραπόρτια. Κάποιοι βγαίνουν από 'κεί μέσα και έρχονται προς τα μένα. Το μπαλκόνι βαραίνει επικίνδυνα.

Μελάνι έχει ακόμη και η σουπιά: όσοι βαριούνται το μέσα τους γράφουν εξυπνάδες για υποστύλωμα. Πάνω στην αντάρα τρέχουν να κρυφτούν στο «παράλληλο» διαπίστευμα. Πόσες δουλειές ξέρει να κάνει ο καθένας; Ή μόνο μία ή καμία.

Αν έχεις ζαλάδα, αδερφέ, ζητάς τα φάρμακα. Εδώ ολόκληρη πόλη κόρωσε και αποζήτησε λίγη μοναξιά. Δεκαπέντε ογδόου, του Μεταμοντερνισμού ανήμερα. Ο μήνας που πέρασε.

Ξέρεις καλά. Μη σε πάρουν απ' τους άλλους, να δείξεις βαρβάτη αυτοπάθεια. Μια καλύτερη μέρα βρίσκεται πάντοτε κοντά.

Στα χέρια μου καπνίζουν πολλά τσιγάρα. Το μπαλκόνι σήκωσε πανιά, μα μες στη σελίδα έριξα την άγκυρα.
Γιάννης Λειβαδάς

Αναζήτηση στην αρχειοθήκη του ιστολογίου

Yannis Livadas: The Margins Of A Central Man

Yannis Livadas: The Margins Of A Central Man
Graffiti Kolkata, India (May 2010)