Αυτός που διαβάζει με όρους ανοχής μπορεί να με διαβάσει, αυτός που διαβάζει με όρους συμμετοχής όχι.
Γ.Λ.

The one that reads with terms of tolerance can read me, the one that reads with terms of attendance can not.

Y.L.

"Poetry is the only adventure that's worthwhile outside itself"
- Yannis Livadas


"Άτη" - Σκόρπια Ποιήματα 2001-2009.

"Άτη" - Σκόρπια Ποιήματα 2001-2009.
Κέδρος (Μάρτιος 2011) Κυκλοφορεί

.

.

Γ. Λειβαδάς: "Υπόλοιπο ταξιδιωτικού ημερολογίου"

Υπόλοιπο ταξιδιωτικού ημερολογίου

« … Αφαιρούμαι γιατί σκέφτομαι τη θάλασσα, το ταξίδι που ετοιμάζω για τη νότια Αμερική, τις μέρες που θα ακτινοβολούν αλλιώτικα από τη σημερινή και θα θυμάμαι στωικά τη Γαλλία και το Παρίσι. Το Παρίσι όπως σχηματίστηκε μέσα στο δικό μου κεφάλι – από το τέλος προς την αρχή.
Αυτό σημαίνει επιστρέφω, ναι, αλλά δεν γνωρίζω πού, όπως δεν γνώριζα και πού θα έφτανα. Άγνωστο ακόμη το σημείο απ’ όπου ξεκίνησα.
Τα όργανα κουρδισμένα κοντά στην έξοδο.
Χωρίς τη νύχτα δεν βλέπεις άστρα. Και κάποιες φορές το πιάνο δεν παίζει, μετράει την ώρα…
Διασχίζω τη Γαλλία λοιπόν. Montereau, Dole, Vallorbe (23:15), Le Day, μετά δεν θυμάμαι τίποτα. Αποκοιμήθηκα.
Το άλλο πρωί 10:49 είμαι στη Ρώμη και πίνω καφέ στο De Cicco Pino, λίγο πιο πέρα από τον κεντρικό σταθμό. Ωραία σκέπη με καμάρες.
Η Via Cavour και η κίνηση στους δρόμους εξακολουθούν να θυμίζουν. Μια ωραία μελαχρινή ιταλίδα κουνάει ασταμάτητα το πόδι της – τα νύχια της είναι βαμμένα σκούρα. Λίγο πιο πέρα μια συνομήλικη της τα έχει βάψει ολόλευκα.
Μα και ο αέρας μιας λάγνας αρχαιότητας: θα ψάξω για κανένα μπαρ.
Απομακρύνομαι, φτάνω στην πλατεία . . . . . . και αράζω στο απλό, τρομερά φιλικό περιβάλλον του . . . . . . που πέρα από το μελλοντικό του φως, λατρεύω τα παλιά πλαστικά του τραπεζομάντηλα που έχουν πάνω τους ροδάκινα, σταφύλια, πορτοκάλια. Κάτω από τα πόδια μου το πράσινο κάλυμμα που σκεπάζει την άσφαλτο. Δεν μου λείπει τίποτα.
Ευτυχής καπνίζοντας στον ίσκιο μου. Μέσα σε πέντε λεπτά κλείνουν οι δρόμοι, οι οδηγοί εξοργίζονται και πατούν ασταμάτητα τις κόρνες. Κάποιο αριστερό κόμμα διαδηλώνει: όπως συνηθίζω να λέω: παρελαύνει με σφυρίχτρες και φαιδρά πανό και φωνές.
Ταΐζω τα σπουργίτια, τουλάχιστον δέκα, γύρω από τα πόδια μου, με το σνακ της μπύρας. Τρελαίνονται για το σνακ κι εγώ τρελαίνομαι γι’ αυτά. Στο τέλος της πορείας ακολουθούν δύο καθαριστικά οχήματα του δήμου. Σκληρή ηθική στον καύσωνα. Θυμάμαι τον Brotzmann. Και κάτι ακόμα, τα όμορφα μάτια μιας γυναίκας…»

Αναζήτηση στην αρχειοθήκη του ιστολογίου

Yannis Livadas: The Margins Of A Central Man

Yannis Livadas: The Margins Of A Central Man
Graffiti Kolkata, India (May 2010)