Αυτός που διαβάζει με όρους ανοχής μπορεί να με διαβάσει, αυτός που διαβάζει με όρους συμμετοχής όχι.
Γ.Λ.

The one that reads with terms of tolerance can read me, the one that reads with terms of attendance can not.

Y.L.

"Poetry is the only adventure that's worthwhile outside itself"
- Yannis Livadas


"Άτη" - Σκόρπια Ποιήματα 2001-2009.

"Άτη" - Σκόρπια Ποιήματα 2001-2009.
Κέδρος (Μάρτιος 2011) Κυκλοφορεί

.

.

Λίγα λόγια για την εκδήλωση «Kerouac & the Beats» στο Dasein / 23-10-2009

Ναι. Άλλη μία εκδήλωση• αλλά εκδήλωση προσωπικών συμφορών εν τέλει. Η προβολή του εξαιρετικού ντοκιμαντέρ “What Happened To Kerouac?” θα μπορούσε να θέσει τις βάσεις για μία δημιουργική και αποδοτική συζήτηση, μετά την λήξη της, με τους ομιλητές οι οποίοι είχαν κληθεί να μιλήσουν σχετικά με το θέμα της εκδήλωσης. Η Σώτη Τριανταφύλλου, ο Ίκαρος Μπαμπασάκης, κι εγώ.
Οι απαιτούμενες εστιάσεις είχαν τεθεί, λοιπόν, από το περιεχόμενο του ντοκιμαντέρ. Η Σώτη Τριανταφύλλου η οποία πήρε πρώτη τον λόγο, απέδειξε για πολλοστή φορά την πλήρη άγνοιά της επί του θέματος κάνοντας αυθαίρετες και λανθασμένες αναγωγές, οι οποίες -ορθώς κατ’ εμέ- προκάλεσαν αντιδράσεις από ορισμένους παρευρισκομένους. Ο φίλος μου Ίκαρος Μπαμπασάκης έκανε μία προσπάθεια να φέρει την κουβέντα σε ένα μετριοπαθές πλαίσιο, η οποία όμως απέτυχε από την δική μου αντίδραση απέναντι στα λεγόμενα και των δυο, και την χρήσιμη, αν και λυπηρή, ταχύτατη αναχώρηση της Τριανταφύλλου.
Το πρέπον, ακολουθώντας την απαιτούμενη δεοντολογία, σ’ αυτήν την εκδήλωση, θα ήταν να μιλήσουν για το φαινόμενο των Beat και τον Jack Kerouac, εκείνοι που τους έχουν μελετήσει καλά και έχουν επίσης παράξει σημαντικό έργο: δοκίμια, σχόλια, δημοσιεύματα και μεταφράσεις επ’ αυτών. Συνεπώς, οφείλω να ομολογήσω πως οι μόνοι που έλειπαν από το πάνελ των «ομιλητών» ήταν ένας νευρολόγος, ένας γενικός παθολόγος κι ένας νταβατζής.
Κάποιες επισημάνσεις λοιπόν, θα ήταν παραπάνω από χρήσιμες: σκαιότητες, που δημιουργούνται τόσο από την άστοχη εκτίμηση της γραφής, όσο και από τον ακαδημαϊκό ή όχι, φενακισμό, που έχει κατακλύσει τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τους εκδοτικούς οίκους και τους λοιπούς εμπλεκόμενους χώρους – όπως τόσο μελανά την κριτική. Τα τελευταία χρόνια, κατά κόρον, αναρμόδιοι επαγγελματίες και αδαείς σχολιαστές δημοσιεύουν σχετικά κείμενα. Είναι πασιφανής η ανάγκη των αρθρογράφων να αντλούν κάθε τόσο μία ισχυρή δόση ψευτο-αμφισβήτησης, εισπράττοντας τον ερεθισμό μίας ολότελα δανεικής παρέκκλισης από την βάρβαρη και άγονη ζωή τους. Πολλαπλά «αφιερώματα» και κείμενα για τους Μπιτ (οι οποίοι εξακολουθούν γελοιωδώς να χαρακτηρίζονται «μπίτνικς») πλημμυρισμένα από την χαρακτηριστική «μπιτνικίτιδα», ανακρίβειες και σοβαρά λάθη, σύγχυση των Μπιτ με την άνοστη γενιά του ροκ ν’ ρολ, αγρεύσιμες και πλήρως αποπροσανατολισμένες νύξεις περί «αμερικανικού ονείρου» και τα συναφή.
Καλό θα ήταν λοιπόν αν κάποιος δεν έχει την απαιτούμενη προπαιδεία και δεν έχει μελετήσει το Μπιτ φαινόμενο, να καθίσει στα αυγά του και να τα βγάλει κόκκινα προς κατανάλωση το Πάσχα.
Τέλος, θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τον οικοδεσπότη και υπεύθυνο του Dasein, για την φιλοξενία, την άψογη διοργάνωση και την φυσική του ευγένεια – η οποία παρεμπιπτόντως ήταν ότι καλύτερο συνάντησα στην χθεσινή εκδήλωση. Κατά τα άλλα: ένα χαρμόσυνο διδακτικό φιάσκο, όπως πάντα.

Γιάννης Λειβαδάς

Αναζήτηση στην αρχειοθήκη του ιστολογίου

Yannis Livadas: The Margins Of A Central Man

Yannis Livadas: The Margins Of A Central Man
Graffiti Kolkata, India (May 2010)