Αυτός που διαβάζει με όρους ανοχής μπορεί να με διαβάσει, αυτός που διαβάζει με όρους συμμετοχής όχι.
Γ.Λ.

The one that reads with terms of tolerance can read me, the one that reads with terms of attendance can not.

Y.L.

"Poetry is the only adventure that's worthwhile outside itself"
- Yannis Livadas


"Άτη" - Σκόρπια Ποιήματα 2001-2009.

"Άτη" - Σκόρπια Ποιήματα 2001-2009.
Κέδρος (Μάρτιος 2011) Κυκλοφορεί

.

.

Γ. Λειβαδάς: "Ακαριαίως αιώνιο" (Βιβλιοθήκη της Ελευθεροτυπίας 3/6/2010)

Παλαιές ειδήσεις. Και μάλιστα σε μια εποχή που τανύζεται λες και σβήνει ο κόσμος. Οι ιμάντες βαστούν ακόμα τα πράγματα που ανέκαθεν βαστούσαν. Τα πράγματα απλώς συνοφρυώνονται λίγο, αλλάζουν γκριμάτσα και (δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, πίστεψέ με) σύντομα θα επανέλθουν στον αγαπημένο τους μορφασμό.
Εχεις βλάψει, συνεχίζεις να βλάπτεις, πώς λοιπόν να φωνάξεις; Πες καλύτερα ένα τραγούδι. Το «tico tico» αρμόζει.
Να αλλάξει το σύστημα. Μα είναι αδύνατο, γιατί το σύστημα είναι η γέννα των ανθρώπων που το συντηρούν. Ακόμη και όταν πιστεύουν πως μιλούν αλλιώς. Πως αντιστέκονται. Ολη αυτή η πολιτική στη μέση έχει χωρίσει το σώμα στα δύο και δεν γνωρίζει τι του γίνεται. Μα θέλει τόσο πολύ να γνωρίζει, κυρίως να γνωρίζεται σαν αλλαγή. Σαν αντίθεση.
Για να απαλλάξεις το σύστημα από το περιεχόμενό του πρέπει να αλλάξεις περιεχόμενο εσύ. Γι' αυτό σου λέω να το βουλώσεις. Αυτό που δημιούργησες σε ξεπέρασε. Σε καθιστά κακομοίρη. Πού πήγε τώρα εκείνη η ταυτότητα που είχες; Είσαι ένα από τα ψήγματα του γραφίτη που απαρτίζουν εκείνη τη γραμμένη λέξη. Στην αράδα με τις λέξεις που απαρτίζουν εκείνη την πρόταση. Το όνομά σου ανήκει στη στίξη. Η καρδιά σου χτυπά στης σελίδας την αρίθμηση.
Γνωρίζω πως από την ώρα που θα μάθεις ότι σε λυπάμαι θα με αντιπαθήσεις. Παρ' όλα αυτά σε λυπάμαι. Σε κοιτάζω να συστρέφεσαι και αηδιάζω. Δεν ξέρεις ούτε να πεθαίνεις. Γιατί δεν ήξερες ποτέ σου πώς να ζήσεις.
Σε κλαίω με μάτια στεγνά. Είσαι ακόμη ένας παρανοημένος κυνικός. Κάπως απρόσμενα αποκαλύπτεται η συγγένειά σου με το τρωκτικό. Εχεις δικαιώματα, λοιπόν, καθώς και διεκδικήσεις. Δεν γίνεται να είσαι τίποτα παραπάνω από άξιος της μοίρας σου. Υστερα από εκείνο το τρανταχτό πρόσχημα παίζεις τον ρόλο του λιπάσματος.
Ο,τι δημιουργείς και το πασάρεις για άξιο λόγου δεν είναι τίποτε άλλο από τη ρεύση σου. Κουβάδες, τόνοι, επικυριαρχίες. Ερχεται και κάποιο ίδρυμα, κάποιο σωματείο, καμιά παρέα, να επικυρώσει αυτό που έκανες. Αυτό είναι αυτό που έκανες. Σε αφομοιώνουν κι εσύ πιστεύεις πως είναι επιτυχία. Ο ανασκολοπισμός είναι η ενηλικίωση για σένα. Οι πραγματικοί σου εχθροί είναι οι ανθρωπιστές. Ειδικά εκείνοι που δεν αντέχεις. Ή ξαφνικά, παραγνωρίζοντας, τους πετάς ένα φύλλο δάφνης.
Δεν μπορείς να δίνεις ό,τι καλύτερο έχεις, ούτε το καλύτερο να λαμβάνεις. Αναρωτιέμαι τι ρόλο παίζεις. Για το καλό πρέπει πρώτα να γνωρίζεις το κακό, για να φτιάξει κάτι πρέπει προηγουμένως να έχει χαλάσει. Θέλεις να με κάνεις να μετανιώσω που σε γνώρισα, που κάθομαι και γράφω, δήθεν, όλα αυτά για σένα.
Η κοινωνία, καθώς και οι ποιητές μας, διατηρούν στο προσκήνιο μονάχα εκείνο που έμαθαν να αντιμετωπίζουν καλύτερα. Μια λύση επιφανείας. Ισοφαρίζεις με μια νόρμα. Κάθε μέρα της Οσίας Αδυναμίας.
Ξεγράψτε με· κι αυτό γιατί αγαπώ τον άνθρωπο. Και μόνο αυτόν. Με τον άνθρωπο και μόνο.
Ο Απρίλιος τελειώνει και ανθίζει η αδειοσύνη. Μα υπάρχουν άνθη που μόλις τώρα ξεκινούν να καταγράφουν οι πραγματικοί ειδικοί. Ανθη που θα καταγραφούν στο αύριο, όταν ο Απρίλιος θα τελειώνει σαν ανθεί η αυτοσύνη. Κάθομαι εδώ λοιπόν και καπνίζω ανάσκελα έχοντας ρίξει όλες τις επαναστάσεις στο καλάθι των αχρήστων. Γιατί μαζί μ' αυτές έριξα και όλα τα συστήματα. 

Αναζήτηση στην αρχειοθήκη του ιστολογίου

Yannis Livadas: The Margins Of A Central Man

Yannis Livadas: The Margins Of A Central Man
Graffiti Kolkata, India (May 2010)