Αυτός που διαβάζει με όρους ανοχής μπορεί να με διαβάσει, αυτός που διαβάζει με όρους συμμετοχής όχι.
Γ.Λ.

The one that reads with terms of tolerance can read me, the one that reads with terms of attendance can not.

Y.L.

"Poetry is the only adventure that's worthwhile outside itself"
- Yannis Livadas


"Άτη" - Σκόρπια Ποιήματα 2001-2009.

"Άτη" - Σκόρπια Ποιήματα 2001-2009.
Κέδρος (Μάρτιος 2011) Κυκλοφορεί

.

.

Γιάννης Λειβαδάς: "Αυτό που δεν υπάρχει εδώ πουθενά δεν υπάρχει" (Βιβλιοθήκη της Ελευθεροτυπίας 15/01/2011)

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=15%2F01%2F2011&id=240867

Αυτό που δεν υπάρχει εδώ· πουθενά δεν υπάρχει

Εχω πάθος με τα τραπέζια της κουζίνας. Σ' ένα άγνωστο σπίτι, ακόμη σχεδόν άδειο, με το τζάκι παγερό να χάσκει λίγα μέτρα μπροστά μου, βρίσκομαι κάτω από τη λάμπα του ανακριτή που κρέμεται πάνω από το τραπέζι της κουζίνας.
Πίσω μου κάμποσα σπίτια πάνω στο βουνό που δεν γνωρίζω τ' όνομά του, λαμπυρίζουν όπως τα φώτα κάποιου επιταφίου. Το φθινόπωρο έχει διανύσει κάμποσες εβδομάδες, όλες στητές και κορδωμένες· γιατί άραγε - το άφιλτρο Βέγκας καίγεται στο αριστερό μου χέρι βγάζοντας άναρθρες πανηγυρικές κραυγές (ήταν κρατημένο για δύο χρόνια σ' ένα σημειωμένο πακέτο από κάποιο ταξίδι), οι φλέβες των χεριών μου είναι φουσκωμένες.
Από δίπλα αφουγκράζομαι τους ελεεινούς ήχους μιας οικογένειας που νταντεύει το μικρό της. Μπήκαμε στο 2011 και μπουσουλάει. Είμαστε εδώ και δεν βρίσκουμε ανάπαυση. Είμαστε όλοι σπρωγμένοι σε μια ροή που δεν λέει να στομώσει.
Συμβαίνουν πράγματα που ακόμη και σαν ψέματα να σου τα γράψω πάνω στο χαρτί, και πάλι δεν θα τα πιστέψεις. Δεν είσαι για να πιστεύεις.
Ο θεός σου είναι πολύ μικρός, κι όμως το ξέρεις. Είσαι ένα αδέσποτο της μοίρας, μα ούτε αυτό το μπορείς. Κιτρινίζεις.
Σκέφτομαι, παρ' όλη την εξαιρετική και γαλήνιά μου διάθεση, λες και γράφω σε κάποιον. Νιώθω πως συμπληρώνω το πίσω κενό μιας κάρτας που έχει πάνω της τη μορφή ενός σύμπαντος. Μια εφημερίδα μελλοντικών πραγμάτων, της μελλοντικής ζωής που ωριμάζει κάτω από το βεληνεκές του σώματος, στα δευτερόλεπτα των σπασμών και των ψιθύρων αυτής της νύχτας, κάπου εκεί, στο σημείο που ξεκινά ο άνεμος. Εκεί που παύει.
Αναμασάω. Εχω διαβάσει τους καλύτερους, κι έχω πράξει. Τα διαβάσματα έχουν κοπάσει, αλλά οι πράξεις όχι. Δράττομαι όλων των ευκαιριών, αρκεί να είναι από τις άλλες. Η στήλη στην εφημερίδα με κρατά σε μια παλαιική εγρήγορση.
Ομοίως κάποια από τα γράμματα που λαμβάνω και είναι σαν να μην τα λαμβάνει κανείς. Γι' αυτό ίσως και η αναποδιά της κάρτας. Διαβάζω για «κορόνα-γράμματα» ενώ λείπει η κορόνα - και άμα φανεί δεν είμαι σίγουρος ότι θα την αναγνωρίσεις. Ασκήσου καλύτερα στο να καταλαβαίνεις. Εκτός και αν θέλεις το κακό σου. Αυτό που αρέσκεσαι να μοιράζεσαι με τους υπόλοιπους. Επικοινωνία. Σπάζεις όλες τις πόρτες αψηφώντας τα χερούλια. Ξεκολλάς όλα τα ρόπτρα. Σηκώνεις μια βιντεοσκοπημένη θύελλα.
Το τραπέζι θέλει να σηκωθώ από πάνω του. Θα μάθω να γράφω στο πόδι, όπως έμαθα να ζω στο σφυρί. Ισως μάθω να βάζω και στη σαλάτα αβοκάντο.
Εχουμε κολλήσει στον πρόλογο. Τα έχουμε τετρακόσια αλλά μας λείπουν τα εξακόσια υπόλοιπα.
Σε τούτης της υπέροχης τύχης την πατέντα υπάρχει μια βρομιά που σε ανακαλύπτει.
Σε τιμά ο σαματάς που σε επαναφέρει εκεί που θες. Μπερδεύεις το εγώ με το εσύ. Κι όμως, καθόμαστε όλοι γύρω από τούτο το τραπέζι.
Ανοίγω το παράθυρο και το βουνό δείχνει. Ο άνεμος φυσά με κατεύθυνση το κέντρο της γης. Το φεγγάρι φεγγαρίζει. Μέσα από την ομήγυρη των επερχόμενων που με περιστοιχίζουν και μου οδηγούν το χέρι, διακρίνω και το πιο γλυκό, το πιο ανάρμοστο που χαρίζει στην οδύνη. Η ώρα είναι πάντα περασμένη και φαίνεσαι να σκαρφαλώνεις. Φυγή άτακτη με το στόμα απολιθωμένο και διάστικτο από τα σημάδια κάποιας στραβής σκαπάνης. Ευαγγελίζεσαι προκομμένος. Οφειλα λοιπόν κάποια στιγμή να σου πω ότι έχω σκοτώσει. Κι έχω σκοτωθεί. Ετούτες οι αράδες είναι σκέτη αποσύνθεση.
Το νεκροκρέβατό μου δεν θα 'ναι στρωμένο, θα υπάρχουν άλλες προτεραιότητες. Δεν σε ενδιαφέρει αυτό που σου το λέω, παρ' όλα αυτά θα ήθελες να είσαι εκεί. Να σβήσεις τη λάμπα από πάνω.
Ο,τι δεν βρίσκεται σε τούτο το χαρτί, δεν βρίσκεται πουθενά αλλού. Αυτό που δεν υπάρχει εδώ· πουθενά δεν υπάρχει.

Αναζήτηση στην αρχειοθήκη του ιστολογίου

Yannis Livadas: The Margins Of A Central Man

Yannis Livadas: The Margins Of A Central Man
Graffiti Kolkata, India (May 2010)