Αυτός που διαβάζει με όρους ανοχής μπορεί να με διαβάσει, αυτός που διαβάζει με όρους συμμετοχής όχι.
Γ.Λ.

The one that reads with terms of tolerance can read me, the one that reads with terms of attendance can not.

Y.L.

"Poetry is the only adventure that's worthwhile outside itself"
- Yannis Livadas


"Άτη" - Σκόρπια Ποιήματα 2001-2009.

"Άτη" - Σκόρπια Ποιήματα 2001-2009.
Κέδρος (Μάρτιος 2011) Κυκλοφορεί

.

.

Συνέντευξη/ Εφημερίδα "Μαχητής", Άρτα, 2/04/2011

Συνέντευξη με τον ποιητή Γιάννη Λειβαδά
Δημοσιογράφος: Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης
Εφημερίδα: «Μαχητής» (Άρτα), Σάββατο 2 Απριλίου 2011.


Μιλήστε μας για το βιβλίο σας «Τα οράματα μιας απίθανης γενιάς», εκδόσεις Κέδρος.
         
Πρόκειται για μια δευτερολογία, το συμπλήρωμα της μελέτης μου πάνω στο φαινόμενο της Γενιάς των Μπιτ. Έχει υπάρξει ήδη ένας πρώτος τόμος που κυκλοφόρησε το 2003. Με την έκδοση του δεύτερου, κατά πολύ πιο εμπεριστατωμένου και κατατοπιστικού τόμου, ολοκληρώθηκε, ούτως ειπείν, η παρουσίαση αυτού του λογοτεχνικού κινήματος. Με αυτούς τους δύο τόμους ανά χείρας μπορεί κανείς να αποκτήσει μια σφαιρική όσο και διεισδυτική άποψη. Πιστεύω πως είναι κάτι που χρειαζόταν.


Από πού προήλθε ο χαρακτηρισμός μπιτ και  ποιοι ήταν οι κύριοι εκπρόσωποι της γενιάς των μπιτ;

Ο χαρακτηρισμός “μπιτ” προήλθε από το λεξιλόγιο κάποιων ανθρώπων που δεν σχετίζονταν επουδενί με την λογοτεχνία. Ο όρος εξ αρχής καταδείκνυε τι υποφέρει κανείς ζώντας μες στα ερείπια αυτού του πολιτισμού που βιώνουμε όλοι. Ή κάποιοι, όσοι από εμάς δεν ζουν κατ’ επίφαση.
Παρεμπιπτόντως, ο όρος “γενιά των μπίτνικ” είναι απολύτως λανθασμένος. Οι μπίτνκς ήταν οι μιμητές των μπιτ, οι λάτρες τους, καθημερινοί άνθρωποι που ταυτίστηκαν, όχι και με τόσο δημιουργικό τρόπο, μαζί τους.
Οι κυριότεροι εκπρόσωποι της γενιάς των μπιτ ήταν ο Τζακ Κέρουακ, ο Γκρέγκορι Κόρσο, ο Άλλεν Γκίσνμπεργκ, ο Χάρολντ Νορς και πολλοί άλλοι δημιουργοί οι οποίοι διακρίθηκαν όχι μόνο για τις λογοτεχνικές τους επιδόσεις, μα και για τον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο προήγαγαν τον ανθρωπισμό τους.


Η γενιά των μπιτ έκανε την προσπάθεια να συμπλέξει νεωτερικά στοιχεία , θεμελιώνοντάς τα πάνω σε παραδοσιακές βάσεις. Τελικώς τα κατάφερε;

Σαφώς και τα κατάφερε, πράγμα που σημαίνει πως απέτυχε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο: φέρνοντας την τέχνη της λογοτεχνίας στα όριά της ώστε να αναλάβουν, εκ νέου, οι επόμενοι. Ώστε να δημιουργηθούν νέες προκλήσεις και ευθύνες για να μην καταπέσει η λογοτεχνία στο επίπεδο μιας εμπορεύσιμης χαριτολογίας. Βεβαίως όσοι αναλαμβάνουν τέτοιες περιπέτειες σπανίζουν στις μέρες μας και αυτό που εκτιμάται σήμερα ως λογοτεχνία ανήκει ως επί το πλείστον στην παραλογοτεχνία ή στην παραφιλολογία. Γράφεται ελάχιστη λογοτεχνία στις μέρες μας.


Κάνετε ένα συσχετισμό της ποίησης των μπιτ με την τζαζ. Ποια είναι η βαθύτερη σχέση τους;

Ο συσχετισμός δεν είναι αυθαίρετος, δεν τον επινόησα εγώ. Υφίστατο. Η μπιτ λογοτεχνία ως έναν βαθμό ήταν ομόθυμη μα και αισθητικά ταυτισμένη με την κουλτούρα και την τέχνη της τζαζ. Θα μπορούσε να πει κανείς πως επρόκειτο για την λογοτεχνική της πτυχή.
Μοιράζονταν εξάλλου το ίδιο ακριβώς όραμα: την επανιεράρχηση και την διασαύλεση φέρνοντας στο προσκήνιο εκείνες τις όψεις του Ιερού οι οποίες παρέμεναν, για μεγάλο χρονικό διάστημα, σχεδόν παραγκωνισμένες στον χώρο των τεχνών.


Ο Τσάρλι Πάρκερ, μουσικός της τζαζ, δεν επηρέασε μόνο τους μουσικούς αλλά και τους ποιητές. Ήταν τόσο σημαντική προσωπικότητα;

Ο Τσάρλι Πάρκερ ήταν για την εποχή του αυτό που ήταν ο Μπετόβεν για την δική του. Πιθανόν και κάτι παραπάνω, θα αποδειχθεί κάποια στιγμή στο μέλλον. Πέρα από θεμελιωτής ενός νέου μουσικού ιδιώματος ήταν εν γένει ένας απίστευτα σημαντικός αναμορφωτής. Μια διάνοια που επηρέασε έναν πολύ ευρύτερο κύκλο πραγμάτων και ιδεών απ’ όσο πιστεύουμε σήμερα.


Η ποίηση των μπιτ έχει εκλεκτικές συγγένειες και με τη θρησκεία. Πώς συσχετίζεται η συγγένεια τζαζ και θρησκείας;

Όλα είχαν να κάνουν με το ζήτημα του Ιερού, όπως πιο πάνω προανέφερα. Οι θρησκείες με έναν διόλου συνηθισμένο τρόπο επέδρασαν και χαρακτήρισαν τα δεδομένα και τα αποτελέσματα. Ιδιαίτερα ο Βουδδισμός. Από κοινού οι τρεις αυτοί άξονες υποστήριξαν την αναζήτηση του χαμένου κέντρου και από κοινού επίσης υποστήριξαν την εμπέδωσή του.


Ποια ήταν η στάση της Ελλάδας τότε στο κίνημα των μπιτ;

Δεν υπήρξε καμιά. Πολύ καθυστερημένα, και για λόγους που δεν αφορούσαν την λογοτεχνία, προέκυψαν κάποιοι άνθρωποι οι οποίοι, εντελώς αυθαίρετα, προκειμένου να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα των δικών τους “επιδόσεων”, των δικών τους προθέσεων ίσως, έκαναν χρήση των ονομάτων και του ύφους τους. Η χώρα μας έχει αποδείξει το ταλέντο της να καθυστερεί τραγικά στην πρόσληψη κάθε σημαντικής πρωτοπορίας. Και συνεχίζει να εξακολουθεί, δίχως μάλιστα να έχει τη δυνατότητα να παρουσιάσει πραγματικά σημαντικές επιδόσεις στην λογοτεχνία. Υπό την έννοια, πάντοτε, πως η λογοτεχνία όπου και αν γράφεται, αφορά τους πάντες και όχι τις αυτιστικές ορμές κάποιας εντοπιότητας.


Διαβάζουν οι νέοι ποίηση;

Στις μεγάλες πόλεις, κυρίως, φαίνεται ότι διαβάζουν. Μα το σημαντικό είναι ποιους διαβάζουν και όχι το αν διαβάζουν. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που υποφέρει ο ποιητικός λόγος στην Ελλάδα, και εννοούμε αυτόν ο οποίος κατά κόρον διακινείται (όχι ο άλλος), υποφέρουν και οι αναγνώστες. Αυτό όμως, δυστυχώς, μα με εντελώς φυσικό τρόπο, θα το ανακαλύψουν όταν διαβάσουν κάτι πραγματικά σημαντικό - όχι αυτό το οποίο είναι προετοιμασμένοι να διαβάσουν.

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναζήτηση στην αρχειοθήκη του ιστολογίου

Yannis Livadas: The Margins Of A Central Man

Yannis Livadas: The Margins Of A Central Man
Graffiti Kolkata, India (May 2010)