Αυτός που διαβάζει με όρους ανοχής μπορεί να με διαβάσει, αυτός που διαβάζει με όρους συμμετοχής όχι.
Γ.Λ.

The one that reads with terms of tolerance can read me, the one that reads with terms of attendance can not.

Y.L.

"Poetry is the only adventure that's worthwhile outside itself"
- Yannis Livadas


"Άτη" - Σκόρπια Ποιήματα 2001-2009.

"Άτη" - Σκόρπια Ποιήματα 2001-2009.
Κέδρος (Μάρτιος 2011) Κυκλοφορεί

.

.

Γ. Λειβαδάς: "'Απτερος Νίκη/Μπίζνες/Σφιγξ" απόσπασμα (Ηριδανός 2008)


Δακτυλογραφώ δίκην απροσπέλαστου αντιτίμου
Την στερεοποίηση του κενού
Ονειροκρισία
Σαν να μην υπάρχουν κάποια στοιχεία
Όπως οι λέοντες μαρσάρουν
Πριν μπουν στην σκέψη μας
Στην σκιά εκείνης
Της προτομής του χρόνου.
Κάποιος απ’ την σκαιότητα
Σβουρίζει χρυσές ρύμες στον αέρα
Το κακό
Δυόσμος
Περιδίνηση
Αιδοίο συμπάντων
Ασυμφωνία χαρακτήρων
Γραμμένη σελίδα επεκτάσεως
Με τρόπο θανάτου
Απλωμένη -
Η παιδαγωγική οι ανασυντάξεις
Των βιβλιοθηκών και των πραγματικών ηρώων
Με άσχημο τέλος -
Ξεπερνάω το κακό μετρώντας με ψιθύρους ένα
Μεγαλύτερο μέγεθος
Πιάνω τη ζωή με τα χέρια μου και είναι ζεστή
Το μέλλον επανδρώνεται μες στα χαρτιά του ποιητή
Με το χειροπιαστό και το ανυπόστατο
Με τον κισσό και το ντουβάρι
Με του αηδονιού το στόμα στης καταιγίδας την οργή
Το περαστικό γεννάει
Το αιώνιο.

………………

Την αυγή το άστρο της δέησής μου
Στυλώθηκε
Όσα συμβαίνουν στον κόσμο είναι minor
Πομπωδώς ξεβρασμένα ερέβη
Μέσα στην σκέψη μιας αδιανόητης αντανάκλασης
Τέφρες
Διαπυρώσεις των φωνών
Τροχαλίες και αντίβαρα
Μυστικά της κινήσεως της ζωής
Αρτιότητα ανίσχυρη αρκετά φθαρμένη
Χρήση
Των λεξικών
Η άγρια φύση
Οι στροφοδίνες της απόκλισης
Το εντοιχισμένο σέλας -
Ο πόνος είναι ένας βράχος
Που διαλύεται στο αίμα μου γκρεμούς
Σχηματίζοντας.

……………….

Αν δεν είσαι παλιόφιλος δεν μπορώ να σ’ ανταμώσω
Το νούμερο της καρδιάς σου είναι small.
Άνεμος θαλασσινός της σήψης ναυαγίων.
Γι’ αυτό δεν έχω πρόσωπο,
Παρόλα αυτά μιλώ σε πρόσωπο πρώτο ενικό.
Πεσμένος με τα μούτρα ματωμένος στη συνοικία με τα
Γενεαλογικά λασπόνερα -
Βγες
Απ’ το θέμα και τα φώτα όπως η χαραυγή
Από τη νύχτα.
Οι μέρες μας είναι από τη μέση και κάτω
Όπως η μανία να γαντζωθείς από κάπου:
Δήλωση κάτω από της γραφομηχανής τον ίσκιο:

Πραγματικότητα άλλη δεν υπάρχει πέρα από ‘κείνη
Που ιστορεί η ποίηση.

Το τζάμι έσπασε μαζί με την ανάδραχτη εικόνα
Και η εικόνα ήμουν εγώ και το τζάμι
Μίας γραφής που λύνεται σαν κάτασπρα μαλλιά
Ρίχνοντας τους προβολείς της έμπνευσης
Πάνω στην γλυπτή ομορφιά των ευφυών καμπύλων·
Κατακάθια που αναδύουν περιπλοκάδες βιαστικές
Σε μια αχίλλειο πτέρνα. 

Με σπρώχνεις πέρα.
Μα σε έχω αναγκάσει πρωτύτερα.
Βγαίνω από την καταπακτή να κυνηγήσω κεραυνούς
Με μιαν απόχη
Μυστικά
Καπνούς Εμπιστοσύνη -
Με μπολιάζεις μέσα σ’ αυτό που ξαποστέλνεις.
Αυτής της γλώσσας το περπάτημα.
Το αναπόκριτο  ξεγραμμένο.

…………….

Γράφεις αράδες
Ενώ μωρά γκρινιάζουν στο διπλανό διαμέρισμα
Όταν οι γονείς τους συζητούν για λεφτά –
Είσαι έτοιμος να πάρεις τη ζωή σου
Με μια στρατηγική εφαρμοσμένης θλίψης ανθρώπων
Που ολούθε αστράφτουν σαν λόφοι θερισμού
Και που θεοί κι αράχνες έχουν στήσει –
Σάλος
Αυτό που γράφω δεν είναι παρά κόλαση.

Σκοτωμός η γραφή
Είναι η στιγμή του ποιήματος σ’ αυτόν αιωρούμενη.

Τα λόγια είναι από μόνα τους μια εξήγηση
Που είναι μοναδική
Την ανατρέφουν δεινόσαυροι και την στολίζουν δουλικοί.

Όπως και να μιλήσω μ’ ένα ποίημα δεν μιλάω με λέξεις
Οι στίχοι έχουν το βλέμμα μιας υπαίθριας βρύσης
Που έπλυνε κάποτε τα χέρια του ένας τρελός καλλιτέχνης,   
Έχουν την βάναυση ματιά κτηρίων που σαλεύουν,
Μια αγέλη από ρεκλάμες 
Καθώς ο πόλεμος που γίναμε ήρωες εξαπλώνεται
Όπως η σιωπή στα ψιλοπράγματα.

Απολειφάδια ενός αιώνα που ήταν απ’ όλους πιο κλασικός
Υποφέρουμε την ταξινόμηση με όρους όρια και δεσμούς
Παρότι δεν είμαστε άλλο από άρρωστοι
Και παραστρατημένοι
Μόνο και μόνο για να μην γίνουμε εκείνοι
Που παραληρούν απολύτως ορθοί
Σ’ αυτή την ειμαρμένη σκοτοδίνη
Με μεταφυσική επιδότηση.

Άμα μου πιάσεις το χέρι ο θάνατος θα σε σφίξει
Και το χέρι όταν αφήσεις
Ο θάνατος θα γονατίσει μια σπιθαμή.
Ο θάνατος παίζει τίμιο παιχνίδι.
Η ζωή μας είναι φτιαγμένη από ξεχασμένα πράγματα
Μα δεν έχουμε φόβο.
Γκαρσόνια σκοντάφτουν
Κορίτσια μιμούνται τον κινηματογράφο κατάκοπα.
Η χώρα είναι βαθύπεδα και αναπτύσσεται υπόγεια.

Η γλώσσα μου είναι μόνο για να γράφεται,
Να συναρμολογείται
Να διαφημίζεται.




Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναζήτηση στην αρχειοθήκη του ιστολογίου

Yannis Livadas: The Margins Of A Central Man

Yannis Livadas: The Margins Of A Central Man
Graffiti Kolkata, India (May 2010)