Αυτός που διαβάζει με όρους ανοχής μπορεί να με διαβάσει, αυτός που διαβάζει με όρους συμμετοχής όχι.
Γ.Λ.

The one that reads with terms of tolerance can read me, the one that reads with terms of attendance can not.

Y.L.

"Poetry is the only adventure that's worthwhile outside itself"
- Yannis Livadas


"Άτη" - Σκόρπια Ποιήματα 2001-2009.

"Άτη" - Σκόρπια Ποιήματα 2001-2009.
Κέδρος (Μάρτιος 2011) Κυκλοφορεί

.

.

«Οράματα Του Κόντυ» αποσπάσματα από την εισαγωγή του βιβλίου

Εισαγωγή, μετάφραση: Γιάννης Λειβαδάς
[θα κυκλοφορήσει σύντομα από τις εκδόσεις Ηριδανός]
  
  
Πριν από καιρό, επιστρέφοντας εν πλω από το πέρασμα του Γιβραλτάρ είχα σημειώσει πως «ο μέγιστος ανθρωπισμός είναι να τρέφουμε εκείνο που μας ενώνει: τη διαφορά μας μέσα στο ίδιο πράγμα. Η διαφυγή ή απλώς η απομάκρυνση γίνεται προς τα μέσα». Ελάχιστες μετακινήσεις που όμως καλύπτουν τεράστια χάσματα. Το χέρι γράφει την κουβέντα για να την εκθέσει στα φώτα της ανθρώπινης ράμπας.
Στην εποχή μας, μια εποχή υποδυόμενων, η λογοτεχνία παράγεται κυρίως από ανθρώπους που παίζουν τον ρόλο του συγγραφέα· και αυτό σημαίνει τουλάχιστον ένα πράγμα: δεν υπάρχει συγγραφέας, συνεπώς είναι αμφίβολο αν προκύπτει λογοτεχνία (τέχνη+λόγος).
Κάποιοι ονομάζουν λογοτεχνία το αποτέλεσμα του συνδυασμού των απωθημένων με μια δημιουργική υστερία. Κάποιοι άλλοι τη συμπύκνωση επιλεγμένων επιγνώσεων που ενσωματώνονται σε κάποιο μέλημα. Υπάρχει όμως, πιθανώς ανάμεσα σε άλλες ακόμη απόψεις, η ιδέα (και όχι η άποψη) πως η λογοτεχνία  είναι η ιερή και εντελώς αδιάφορη βία που ασκείται στο γλωσσικό εργαλείο ώστε να αναπαραχθεί καινό νόημα. Σε αυτή την αξιακή κλίμακα συμπεριλαμβάνεται ο Τζακ Κέρουακ… … …

Τα κείμενα του Κέρουακ ήταν γεγονός πως δημιουργούσαν έντονη συστολή στους εκδότες και τους κριτικούς (ειδικά μαρξιστικών καταβολών που αποτελούσαν και εξακολουθούν να αποτελούν ένα ισχυρότατο κατεστημένο στις Η.Π.Α), αλλά και στον χώρο των λογοτεχνών, με φωτεινές εξαιρέσεις τον Τζον Κλέλον Χολμς, τον Νόρμαν Μέιλερ και τον Χένρι Μίλερ.  
Τα «Οράματα του Κόντυ» γράφτηκαν μέσα σε ένα κλίμα θηριώδους δημιουργικής έντασης η οποία εισήγαγε στα αμερικανικά γράμματα μια μεταμοντέρνα ενορατική γραφή. Η κατακλυσμιαία της ροή, η εσωτερική της συγκρότηση και τα καινοφανή της πλαίσια, κατέστησαν την πεζογραφία εφάμιλλη της ποίησης… … …

Οι θεωρούμενες ως σημαντικές μελέτες για τις κειμενικές μεθόδους της νεότερης, κατ’ ουσίαν μεταμοντέρνας λογοτεχνίας, έχουν εν πολλοίς να κάνουν με το ζήτημα της θέσπισης ορίων στο πείραμα της γραφής. Γιατί η γραφή πάνω απ’ όλα είναι ένα πείραμα. Ο Κέρουακ, όχι μόνο αλλά κυρίως, με τα «Οράματα του Κόντυ», επιβεβαίωσε τις ανάγκες των σύγχρονων θεωριών σχετικά με την πρώτη ύλη, τα συστήματα και την παραμόρφωση της ερμηνείας· αλλά δεν στάθηκε για πολύ εκεί. Δημιούργησε ένα εντελώς πρωτότυπο σύστημα γραφής, όπου η υψηλή πνευματική συγκέντρωση απαύγασε μία πολιορκητική, μονίμως αναθεωρούμενη εκ των έσω γραφή, η οποία θα χρειαστεί να μελετηθεί για δεκαετίες ακόμη ώστε να γίνει με φιλολογικούς και επιστημονικούς όρους ευρύτερα κατανοητή.
Είναι πασίδηλο πως εάν δεν κατάφερνε να εκδοθεί το 1972, μετά από παραινέσεις, το ανά χείρας βιβλίο είναι πιθανό να εξακολουθούσε να παραμένει ανέκδοτο εις απόλυτο βάρος του κορμού της λογοτεχνίας· η οποία σθεναρά  εξοστρακίζει όλο και περισσότερο την έμπνευση και επιδίδεται στην ομφαλοσκόπηση, προορισμένη για την μαζική αποχαύνωση της, απολύτως κατηρτισμένης στην ομφαλο-λαγνεία, κοινωνίας. 
Ο Κέρουακ σε επίπεδο συγγραφικής τεχνικής διασάλεψε, θα μπορούσε να πει κανείς πως τρομοκράτησε τον «λογοτεχνικό κόσμο», παρόμοια με τη  δυναμική του πρωτομάστορα Μπλεζ Σαντράρ του οποίου τον πυρσό προφανέστατα, και δίχως να το γνωρίζει, μεταλαμπάδευσε· όντας οριακά υποδαυλισμένος από τον οίστρο και την μυητική δύναμη του Τζέιμς Τζόις… … …

Πώς τα κατάφερε όμως ο Κέρουακ; Με την αστείρευτή του γενναιοδωρία. Την γενναιοδωρία του δημιουργού που, αντί να πιστεύει στις υποσχέσεις, τις υποφέρει, εξόριστος παρών μέσα στις κιονοστοιχίες του ανίατου χρόνου: «The unspeakable visions of the individual», ο άνθρωπος στην ειλικρίνεια – την κορυφαία καλλιτεχνική ενεστώσα, εφόσον πάντοτε η αλήθεια διαφεύγει και χρειάζεται κάποιο ψεύδος ειλικρίνειας, για να προσδιοριστεί έστω και περιορισμένα. Η φλόγα που χρησιμοποιείς για να διακρίνεις στο σκοτάδι, στο τέλος θα σου καταστρέψει τα μάτια. Μα αυτό ο συγγραφέας το γνωρίζει από νωρίς…


Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναζήτηση στην αρχειοθήκη του ιστολογίου

Yannis Livadas: The Margins Of A Central Man

Yannis Livadas: The Margins Of A Central Man
Graffiti Kolkata, India (May 2010)