Αυτός που διαβάζει με όρους ανοχής μπορεί να με διαβάσει, αυτός που διαβάζει με όρους συμμετοχής όχι.
Γ.Λ.

The one that reads with terms of tolerance can read me, the one that reads with terms of attendance can not.

Y.L.

"Poetry is the only adventure that's worthwhile outside itself"
- Yannis Livadas


"Άτη" - Σκόρπια Ποιήματα 2001-2009.

"Άτη" - Σκόρπια Ποιήματα 2001-2009.
Κέδρος (Μάρτιος 2011) Κυκλοφορεί

.

.

Γ. Λειβαδάς: Κεράσιον ευαισθησίας [Βιβλιοθήκη της Ελευθεροτυπίας, 3/09/2011


http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=306168

Ενός έργου από τα τόσα ή εν τω συνόλω χρειάζεται να μην του περισσεύει τίποτα. Και ποιος δεν συμφωνεί μ' αυτό. Ασχέτως που διαβάζονται, επειδή γράφονται, πολυλογίες κάθε είδους, διαφόρων βηματισμών και εντάσεων.
 Πάντως να το δούμε χαλαρά το θέμα, μην οργιάζουμε και μην οργιζόμαστε. Να έχουμε κατά νου και την ακαδημία και τις αγέλες των ζηλωτών με τα περιοδικά. Αβέρτα επιχειρήσεις. Κάποιος πρέπει να προλαβαίνει τα μεγαλεία, να ενημερώνει για σήκωμα του κεφαλιού από το σκάμμα. Κάτι πρέπει να κερδίζεις αν πας στο σκάμμα. Είναι επιβεβαιωμένο: ριγούν από εναλλακτική συγκίνηση.
Εκείνο το έργο, λοιπόν, για το οποίο μιλήσαμε, για πού τράβηξε; Το από πού προήλθε το γνωρίζουμε, μα αυτή η πληροφόρηση καταχωρίστηκε αναλυτικά σε κάποιο κεφάλαιο βιβλιογραφίας. Αυτό ήταν όλο. Χαλάρωσε...
Πιάνεις το βιβλίο στα χέρια σου και του αλλάζεις τα φώτα. Το συσκοτίζεις, το φωτίζεις ξανά, το πετάς, το σηκώνεις, το διαβάζεις ακόμη και ανάποδα. Εντάξει. Το δουλεύεις κιόλας. Οπως τον εαυτό σου δουλεύεις δουλεύοντας.
Δεν πας να γράψεις τίποτα καλύτερα; Θα το κάνεις κι αυτό σύντομα. Το έχει αποδείξει πυρ και μανία η ίδια η ιστορία.
Ανοίγει λοιπόν εκείνος ο άνθρωπος το βιβλίο και το πρώτο πράγμα που κάνει είναι να δει, έτοιμος να φτύσει, άμα το πόνημα συνοδεύεται από κεράσιον ευαισθησίας, το κουκούτσι. Και να τα επίμετρα και άλλοτε να οι εισαγωγές. Παράφραση να' ναι κι ότι να 'ναι. Αλλά τι να γίνει, βλέπεις, η οψιμάθεια, που μπορεί να έχει προσβληθεί και από κάποια καταγωγή. Πού να γνωρίζεις ίσαμε πού φτάνει το σόι. Νιώθεις υπέροχα όμως γιατί είσαι κάπως δημιουργός και ο χρόνος σε έφερε να βαστάς τα ηνία· ακόμα και αν δεν μπορείς να τα τραβήξεις, μπορείς όμως ιστορικά να φωτογραφηθείς. Με πιάνεις τώρα, με καταλαβαίνεις καλύτερα...
Μέχρι και υπουργοί παρασύρονται και διαβάζουν τρομερά πράγματα. Τα πανεπιστήμια γεννοβολούν αβέρτα ειδικευμένους στο παίξιμο του κρέατος και στο κοπάνισμα του αέρα. Γι' αυτό λέμε, άμα η κοινωνία διαθέτει πολιτισμό, τι τα θες τα υπόλοιπα. Μάλιστα. Γύρισε και λιγάκι προφίλ τώρα.
Μόνο το χέρι σού πιάνω και τρέμεις, νομίζεις ότι σε φυλακίζω. Είναι από το απανωτό μέτρημα των γωνιών εκεί που είσαι κλεισμένος. Και το χειρότερο απ' όλα είναι πως δεν μπορείς μήτε να διανοηθείς πως όλα τα μυστικά σου τα ξέρω. «Πάντα κάτι θα ξεφεύγει» ψιθυρίζεις μέσα στο μυαλό σου και να τα γραψίματα, να οι επικεφαλίδες, να τα συνημμένα κείμενα. Πηγαίνεις μ' εκείνο που έχεις χάσει, και είναι κατάδικό σου, να διακριθείς. Θα διακριθείς, αν αυτός είναι ο σκοπός σου, αλλά ο καιρός πάνω απ' το μνήμα δεν πρόκειται ν' αλλάξει τίποτα.
Μέχρι και ο Σελίν φύσηξε τα δάχτυλά του απ' την καυτή πατάτα. Εκαμε ένα έργο (με κεφαλαία γράμματα), μα υπέκυψε, κι όμως απίστευτο, στη χθαμαλή φροντίδα τού Εσο. Αράδιασε και κάτι συνομιλίες. Μετά, και το μετά ορισμένες φορές φέρνει επικινδύνως στο εάν. Τώρα θα μου πεις, τι σκαλίζεις και δεν αφήνεις τα πράγματα να κυλήσουν ήσυχα στην αγορά. Μα είναι που δεν μου αρέσει η αγορά. Στα πράγματα, ακόμη και υπό τη λαβή ενός συνδέσμου υποθετικού, φέρνομαι πάντα φιλικά.
Τουλάχιστον να μάθαινε κανείς από το διάβασμα. Κατ' αυτόν τον τρόπο θα έφτανε στο ώστε. Ενεργώντας διά μέσου εκλεπτυσμένης εκδίκησης, που θα κέρδιζε σε διάρκεια. Η εκδίκηση ήταν ανέκαθεν ένα βασιλικό προνόμιο. Για τον βασιλιά άνθρωπο. Κάτι πρέπει να γίνει όμως και με τους παράσιτους. Κοίταξέ τους πώς αδιαφορούν. Πώς να σωπάσει η καλοσύνη μιας τέτοιας καλής τύχης.
Εν πάση περιπτώσει, εφόσον υπήρξαμε κάποτε παιδιά είμαστε κατά κάποιο βάθος, έστω, καλοί άνθρωποι. Λες; Τότε σε ποιου το ρουθούνι προσπαθείς να μπεις;
Στα ενηβητήρια που δροσίζεις ανέμελα τα πονεμένα σου πόδια τηρούν τη δικαιοσύνη αλιγάτορες.

Αναζήτηση στην αρχειοθήκη του ιστολογίου

Yannis Livadas: The Margins Of A Central Man

Yannis Livadas: The Margins Of A Central Man
Graffiti Kolkata, India (May 2010)