Αυτός που διαβάζει με όρους ανοχής μπορεί να με διαβάσει, αυτός που διαβάζει με όρους συμμετοχής όχι.
Γ.Λ.

The one that reads with terms of tolerance can read me, the one that reads with terms of attendance can not.

Y.L.

"Poetry is the only adventure that's worthwhile outside itself"
- Yannis Livadas


"Άτη" - Σκόρπια Ποιήματα 2001-2009.

"Άτη" - Σκόρπια Ποιήματα 2001-2009.
Κέδρος (Μάρτιος 2011) Κυκλοφορεί

.

.

Άτη /Σκόρπια Ποιήματα 2001-2009 [Κέδρος 2011]


Άπτερος Νίκη (απόσπασμα) εκδ. Ηριδανός 2008

 
Είσαι έτοιμος να πάρεις τη ζωή σου
Με μια στρατηγική εφαρμοσμένης θλίψης ανθρώπων
Που ολούθε αστράφτουν σαν λόφοι θερισμού
Και που θεοί κι αράχνες έχουν στήσει –
Σάλος
Αυτό που γράφω δεν είναι παρά κόλαση.

Σκοτωμός η γραφή
Είναι η στιγμή του ποιήματος σ’ αυτόν αιωρούμενη.

Τα λόγια είναι από μόνα τους μια εξήγηση
Που είναι μοναδική
Την ανατρέφουν δεινόσαυροι και την στολίζουν δουλικοί.

Όπως και να μιλήσω μ’ ένα ποίημα δεν μιλάω με λέξεις
Οι στίχοι έχουν το βλέμμα μιας υπαίθριας βρύσης
Που έπλυνε κάποτε τα χέρια του ένας τρελός καλλιτέχνης,   
Έχουν την βάναυση ματιά κτηρίων που σαλεύουν,
Μια αγέλη από ρεκλάμες 
Καθώς ο πόλεμος που γίναμε ήρωες εξαπλώνεται
Όπως η σιωπή στα ψιλοπράγματα.

Απολειφάδια ενός αιώνα που ήταν απ’ όλους πιο κλασικός
Υποφέρουμε την ταξινόμηση με όρους όρια και δεσμούς
Παρότι δεν είμαστε άλλο από άρρωστοι
Και παραστρατημένοι
Μόνο και μόνο για να μην γίνουμε εκείνοι
Που παραληρούν απολύτως ορθοί
Σ’ αυτή την ειμαρμένη σκοτοδίνη
Με μεταφυσική επιδότηση.

Άμα μου πιάσεις το χέρι ο θάνατος θα σε σφίξει
Και το χέρι όταν αφήσεις
Ο θάνατος θα γονατίσει μια σπιθαμή.
Ο θάνατος παίζει τίμιο παιχνίδι.
Η ζωή μας είναι φτιαγμένη από ξεχασμένα πράγματα
Μα δεν έχουμε φόβο.
Γκαρσόνια σκοντάφτουν
Κορίτσια μιμούνται τον κινηματογράφο κατάκοπα.
Η χώρα είναι βαθύπεδα και αναπτύσσεται υπόγεια.

Η γλώσσα μου είναι μόνο για να γράφεται,
Να συναρμολογείται
Να διαφημίζεται.
Να γίνεις ένας consumer.
Όλα είναι φτηνά κυρίως η ομιλία οι μεγάλες στιγμές
Της ιστορίας
Οι μεγάλοι άντρες της ιστορίας οι σελίδες της ιστορίας
Είναι μια ιστορία για γέλια.
Αν όχι, στο ενεχυροδανειστήριο καρδιά.
Όργανο που χτυπιέσαι ακατάπαυστα  
Ας τελειώνουμε με τα όργανα.
Κάνε μια προσφορά αχτύπητη για τα πάντα.

Σφιγμένος
Με τα λουριά που κάποτε δένονταν άλλα πράγματα
Ο λογικός προχωράει καλύτερα -
Με το παρόν αντίγραφο ξεφυλλίζω
Αυξάνω σχηματίζω
Τσιμπολογώ τις σκέψεις
Με κάτι πολύ ραφινάτο αιχμηρό
Σαν ημερομηνία ή έρωτας
Αγκράφα μιας συμφωνίας που
Ζώνει καθενός τον αέρα.
Μα είμαστε άπαντες αλλοδαποί εξαίσιοι
Μαιμάσσοντες και κληρικοί μιας άξεστης λειτουργίας
Που έχει τελικό σκοπό να επιστρέψουμε αυτόχθονες
Κακόμοιροι με ζωή λίγη ζωή που εκτείνεται σε έκσταση
Ανήμπορη μα και πάλι σκιαγραφημένη σε υπέρτατη
Γαλήνη που δεν γίνεται παραδεκτή.

Στον τρόμο ενός κόσμου προς ολοκλήρωση
Απομένουν τα λάθη που γέννησαν μία παράτολμη
Συγκίνηση.
Verbatim.
Τετάρτη –
Ο χρόνος πια  Δεν Κυλάει
Στρίβει
Γυρίζει



[ Μάιος 2006]







Ραλφ Ουάλντο Έμερσον:

"Στον καταμερισμό των λειτουργιών ο πνευματικός άνθρωπος εκπροσωπεί το νου. Είναι ο στοχαστής, τουλάχιστον στην φυσιολογική κατάσταση των πραγμάτων. Στην εκφυλισμένη, όταν ο ίδιος γίνεται θύμα της κοινωνίας, καταντάει ένας διανοούμενος, ή ακόμη χειρότερα, ένας άνθρωπος που παπαγαλίζει τα διανοήματα των άλλων".




«Οράματα Του Κόντυ» αποσπάσματα από την εισαγωγή του βιβλίου

Εισαγωγή, μετάφραση: Γιάννης Λειβαδάς
[θα κυκλοφορήσει σύντομα από τις εκδόσεις Ηριδανός]
  
  
Πριν από καιρό, επιστρέφοντας εν πλω από το πέρασμα του Γιβραλτάρ είχα σημειώσει πως «ο μέγιστος ανθρωπισμός είναι να τρέφουμε εκείνο που μας ενώνει: τη διαφορά μας μέσα στο ίδιο πράγμα. Η διαφυγή ή απλώς η απομάκρυνση γίνεται προς τα μέσα». Ελάχιστες μετακινήσεις που όμως καλύπτουν τεράστια χάσματα. Το χέρι γράφει την κουβέντα για να την εκθέσει στα φώτα της ανθρώπινης ράμπας.
Στην εποχή μας, μια εποχή υποδυόμενων, η λογοτεχνία παράγεται κυρίως από ανθρώπους που παίζουν τον ρόλο του συγγραφέα· και αυτό σημαίνει τουλάχιστον ένα πράγμα: δεν υπάρχει συγγραφέας, συνεπώς είναι αμφίβολο αν προκύπτει λογοτεχνία (τέχνη+λόγος).
Κάποιοι ονομάζουν λογοτεχνία το αποτέλεσμα του συνδυασμού των απωθημένων με μια δημιουργική υστερία. Κάποιοι άλλοι τη συμπύκνωση επιλεγμένων επιγνώσεων που ενσωματώνονται σε κάποιο μέλημα. Υπάρχει όμως, πιθανώς ανάμεσα σε άλλες ακόμη απόψεις, η ιδέα (και όχι η άποψη) πως η λογοτεχνία  είναι η ιερή και εντελώς αδιάφορη βία που ασκείται στο γλωσσικό εργαλείο ώστε να αναπαραχθεί καινό νόημα. Σε αυτή την αξιακή κλίμακα συμπεριλαμβάνεται ο Τζακ Κέρουακ… … …

Τα κείμενα του Κέρουακ ήταν γεγονός πως δημιουργούσαν έντονη συστολή στους εκδότες και τους κριτικούς (ειδικά μαρξιστικών καταβολών που αποτελούσαν και εξακολουθούν να αποτελούν ένα ισχυρότατο κατεστημένο στις Η.Π.Α), αλλά και στον χώρο των λογοτεχνών, με φωτεινές εξαιρέσεις τον Τζον Κλέλον Χολμς, τον Νόρμαν Μέιλερ και τον Χένρι Μίλερ.  
Τα «Οράματα του Κόντυ» γράφτηκαν μέσα σε ένα κλίμα θηριώδους δημιουργικής έντασης η οποία εισήγαγε στα αμερικανικά γράμματα μια μεταμοντέρνα ενορατική γραφή. Η κατακλυσμιαία της ροή, η εσωτερική της συγκρότηση και τα καινοφανή της πλαίσια, κατέστησαν την πεζογραφία εφάμιλλη της ποίησης… … …

Οι θεωρούμενες ως σημαντικές μελέτες για τις κειμενικές μεθόδους της νεότερης, κατ’ ουσίαν μεταμοντέρνας λογοτεχνίας, έχουν εν πολλοίς να κάνουν με το ζήτημα της θέσπισης ορίων στο πείραμα της γραφής. Γιατί η γραφή πάνω απ’ όλα είναι ένα πείραμα. Ο Κέρουακ, όχι μόνο αλλά κυρίως, με τα «Οράματα του Κόντυ», επιβεβαίωσε τις ανάγκες των σύγχρονων θεωριών σχετικά με την πρώτη ύλη, τα συστήματα και την παραμόρφωση της ερμηνείας· αλλά δεν στάθηκε για πολύ εκεί. Δημιούργησε ένα εντελώς πρωτότυπο σύστημα γραφής, όπου η υψηλή πνευματική συγκέντρωση απαύγασε μία πολιορκητική, μονίμως αναθεωρούμενη εκ των έσω γραφή, η οποία θα χρειαστεί να μελετηθεί για δεκαετίες ακόμη ώστε να γίνει με φιλολογικούς και επιστημονικούς όρους ευρύτερα κατανοητή.
Είναι πασίδηλο πως εάν δεν κατάφερνε να εκδοθεί το 1972, μετά από παραινέσεις, το ανά χείρας βιβλίο είναι πιθανό να εξακολουθούσε να παραμένει ανέκδοτο εις απόλυτο βάρος του κορμού της λογοτεχνίας· η οποία σθεναρά  εξοστρακίζει όλο και περισσότερο την έμπνευση και επιδίδεται στην ομφαλοσκόπηση, προορισμένη για την μαζική αποχαύνωση της, απολύτως κατηρτισμένης στην ομφαλο-λαγνεία, κοινωνίας. 
Ο Κέρουακ σε επίπεδο συγγραφικής τεχνικής διασάλεψε, θα μπορούσε να πει κανείς πως τρομοκράτησε τον «λογοτεχνικό κόσμο», παρόμοια με τη  δυναμική του πρωτομάστορα Μπλεζ Σαντράρ του οποίου τον πυρσό προφανέστατα, και δίχως να το γνωρίζει, μεταλαμπάδευσε· όντας οριακά υποδαυλισμένος από τον οίστρο και την μυητική δύναμη του Τζέιμς Τζόις… … …

Πώς τα κατάφερε όμως ο Κέρουακ; Με την αστείρευτή του γενναιοδωρία. Την γενναιοδωρία του δημιουργού που, αντί να πιστεύει στις υποσχέσεις, τις υποφέρει, εξόριστος παρών μέσα στις κιονοστοιχίες του ανίατου χρόνου: «The unspeakable visions of the individual», ο άνθρωπος στην ειλικρίνεια – την κορυφαία καλλιτεχνική ενεστώσα, εφόσον πάντοτε η αλήθεια διαφεύγει και χρειάζεται κάποιο ψεύδος ειλικρίνειας, για να προσδιοριστεί έστω και περιορισμένα. Η φλόγα που χρησιμοποιείς για να διακρίνεις στο σκοτάδι, στο τέλος θα σου καταστρέψει τα μάτια. Μα αυτό ο συγγραφέας το γνωρίζει από νωρίς…


11α. από τα "Κείμενα από Παντού" [υπό έκδοση]


"Το κέφι ενός παιδιού είναι πανηγυρισμός του θανάτου."

Γ. Λ.

Leonora Carrington R.I.P. (April 6, 1917 – May 25, 2011)

The great British Surrealist artist Leonora Carrington has died in Mexico, aged 94.
 
 

Από τα "Δύο Δοκίμια Με την Ποίηση" που βρίσκονται στο ερχόμενο τεύχος της λογοτεχνικής επιθεώρησης "Κουκούτσι"

"Συνοψίζω γιατί: ο ποιητής είναι κακός ποιητής. Αυτοί που τείνουν στην ποίηση είναι καλοί· γιατί είναι ήδη ολοκληρωμένοι και άρτιοι σε σχέση με μία συνθήκη που δεν υπάρχει· είναι μόνον επικαλούμενη. Αν λοιπόν οι σχετικοί με την ποίηση είναι πολύ καλοί, οι ποιητές είναι θεοί. Μα δεν υπάρχουν ποιητές θεοί. Ούτε ημίθεοι."

Απόσπασμα από το "Κείμενα Από Παντού" (Πεζά, άρθρα, δοκίμια και σημειώματα) [υπό έκδοση]


"Η έκφραση μιας πίστης προς τον ίδιο της τον εαυτό, ακόμη και αν είναι ποιητικά διατυπωμένη, δεν αποτελεί ποίηση. Η ποίηση δεν διαθέτει ούτε εαυτό ούτε πίστη."

Γ.Λ.

.


Γ. Λειβαδάς: "Έκδοση" από την "Άτη" (Κέδρος 2011)


Έκδοση

Η αράγα εμπίπτει ραμολιμέντα
βρέχεται γαστρικά.
Εσώκλειστα.

Είναι απλώς όροι:

Μια η σιωπή μια η λέξη
Σβήνουν η μια την άλλη.

Είναι να νιώθεις μέσα σου
Κάποιον βουλκανισμό.
Χιούμορ που λέγεται σύμπαν.

Όπως όλες οι πραγματικές·
Μια ξαφνική ησυχία στο μέλλον
σε σπρώχνει τον σφυγμό σου
Να αποσπάσεις.

Η ισχύς των μη χρησιμοποιηθέντων
Παρατείνεται:

Μαζεύω τα θρύμματα μ’ ένα προσπέκτους
Που λανσάρει πολυβιταμίνες.

Πριν απ’ το ένα πράγμα
Πάντα ακούγονται δυο.



RAINER MARIA RILKE / Οι Ελεγείες του Ντουίνο (εκδ. Περισπωμένη)


RAINER MARIA RILKE / Οι Ελεγείες του Ντουίνο
Εκδόσεις "Περισπωμένη"
Μετάφραση-Σημειώσεις-Σχέδια: Σωτήρης Σελαβής
Επίμετρο: Κώστας Κουτσουρέλης
[Δίγλωσση έκδοση]

Μία εξαιρετική προσέγγιση αυτού του επιδραστικού έργου από τον Σωτήρη Σελαβή.

http://perispomeni.gr/duino.html

ANTHONY BRAXTON « Echo Echo Mirror House »

USA NORTH AMERICAN PREMIERE
With Taylor Ho Bynum, Mary Halvorson, Jessica Pavone, Jay Rozen, Aaron Siegel, Carl Testa and Anthony Braxton.

Saturday May 21, 2011 - 10 pm
Colisée A
400 boul. Jutras Est

http://www.fimav.qc.ca/en/artists/fimav2011/13/
 
 
 

La Voix Est Libre / Jazz Nomades / Aux Bouffes Du Nord / 25-25-26 Mai 2011


Blaise Cendrars:


Il n'y a pas d'art pour l'art. La politique et l'art, la morale et l'art sont des domaines nettement séparés. Mais l'œuvre d'art vivante est toujours en plein et dans la politique et dans la morale, puisqu'elle est située dans la vie, où elle explose sous forme du Beau, crée du vide autour de soi, renverse d'anciennes barrières avant d'élever l'Esprit à sa hauteur. Moralement, religieusement, politiquement, socialement, esthétiquement, l'important, c'est que l'esprit s'élève. Et c'est la fonction et la seule utilité de l'art.




Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναζήτηση στην αρχειοθήκη του ιστολογίου

Yannis Livadas: The Margins Of A Central Man

Yannis Livadas: The Margins Of A Central Man
Graffiti Kolkata, India (May 2010)